Lehenbizi, agerikoa da El Correo-ren komunitatea osatzen duten blogen artean ezaugarri batzuk gailentzen direla planteamendu orokorrari dagokionez: gehienak blog indibidualak dira, txantiloi komun bat jarraituta sortu eta garatutakoak, testuari gehitzeko multimedia-elementuak jasotzeko prestatuak daudenak, komentarioak onartzen dituztenak eta erreminta jakin batzuk eskaintzen dituztenak. Badaude, halere, salbuespenak: Lurdes Lavadok eta Mertxe Ruizek blog kolektiboa dute El Correo-ren komunitatean (Esto va de sexo) eta Peio Ruizek ez du gainontzekoen txantiloia erabiltzen (Wordpress plataformaren ohiko blog baten itxura du).
Aipaturiko txantiloiaren nolakotasun nagusien artean azpimarragarriak dira ondokoak: post zaharrak automatikoki artxibatu egiten dira eta guztiak daude irakurgarri, eskuin zutabean hilabeteka antolatuta; barne bilatzaile bat dago blog gehienetan, artxiboko post-ak errazago aurkitzeko; harpidetzeko aukera ematen zaio irakurleari (Bloglines, Mi Yahoo, Google Reader, Newsgator, RSS eta Atom), eta edukiak partekatzeko aukera ere eskaintzen da (Menéame, Technorati, Del.icio.us eta Facebook plataformen bitartez). Ezaugarri horiek erabiltzaile gehiagorengana heltzea eta bereganatutako erabiltzaileak mantentzea helburu dutela ondoriozta genezake.
Komunitate honetako blogen txantiloia alde batera utzita, dena den, agerikoa da autorearen esku dagoela hein handi batean erabiltzaileengana behar bezala heldu eta blogen aukera guztiak aprobetxatzea. Horrela, egile batzuek El Correo-ren plataformak eskaintzen dituen erraztasun guztiak beren blogetan aplikatu dituzte eta, gainera, beste aukera batzuei ere onura atera diete: estekak, etiketak, argazkiak, bideoak etab. Beste autore batzuek, ordea, beren bloga testuen segida moduko bat bihurtu dute, eskura zituzten erremintei probetxurik atera gabe.
Arreta deitzen duen beste puntu bat komentarioena da. Erabiltzaileen iritzi, galdera, proposamen eta kexak autoreari helarazteko bide erraz eta zuzena izan daitezke (El Correo-ren kasuan ez dago aurretiazko moderaziorik), baina beste behin, autorearen araberakoa da feedback hori suspertu edo oztopatzea (blogetako batean ez dago komentarioak egiteko aukerarik). Azterturiko adibideetan ikusitakoari jarraiki, blogak maiztasunez eguneratu, post-ak zenbat eta gehiago landu eta edukien sorreran erabiltzaileak kontuan hartuz gero, orduan eta komentario gehiago jaso daitezke.
Laburbilduz, esatea dago El Correo-ren komunitateko blogek askotariko aukerak eskaintzen dituztela komunikazioa erraztu eta multimedia-eduki eta erreminten bidez hura aberasteko. Aukera-aniztasun horrek blogen “kontsumitzaileak” irakurle baino gehiago izatera daramatza: komentarioak egin, harpidetu, artxiboan bilatu edota edukiak partekatzeko aukera ematen zaien heinean, irakurle horiek erabiltzaile bihurtzen dira. Baina, hala ere, autoreen esku dago blogek eskaintzen dituzten aukerak aprobetxatzea: euskarri tradizionaletan nagusi den filosofiatik haratago joan beharra dago blogak benetan osoak eta eraginkorrak izateko.
